Διαβάζεται σε: 2 λεπτά
ΜΕΡΟΣ 1ο: ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ

Μετά από πολλά χρόνια, συνήθιζα να λέω ότι “και περίπτερο να άνοιγα, με συνέταιρο θα το έκανα”. Γιατί ποιους λόγους κάποιος χρειάζεται συνέταιρο σε ένα νέο εγχείρημα;

 

Για να καλύψει το κενό μας: όλοι έχουμε κάποια χαρίσματα αλλά δεν μπορούμε να είμαστε καλοί σε όλα. Οπότε, κάποιος άλλος πρέπει να έρθει να συμπληρώσει αυτά στα οποία εμείς δεν είμαστε καλοί.

Για να μπορεί να συγχρηματοδοτήσει: το όποιο ρίσκο είναι πάντα καλύτερο να το μοιράζονται τουλάχιστον δύο.


– Ψυχολογική υποστήριξη:
κι όμως, τείνουμε συχνά να ξεχνάμε ότι κυρίως στο πρώτο διάστημα έναρξης μίας επιχείρησης, οι ρυθμοί, η αγωνία και τα άγχη μπορούν να μας καταβάλουν σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να μας ακινητοποιήσουν. Όταν έχεις λοιπόν κάποιον να μοιράζεσαι και τη “σκοτεινή πλευρά” του επιχειρείν, τότε αυτό μπορεί να δώσει μία τελείως διαφορετική ώθηση.

– Απουσία χωρίς καταστροφή: ακόμη κι αν χρειαστεί να απουσιάζεις για κάποιο διάστημα ή προέκυψαν άλλες προτεραιότητες στη ζωή σου, θα ξέρεις ότι ένας συνέταιρος θα είναι εκεί και θα σε καλύπτει για όσο διάστημα χρειαστεί. Το ίδιο θα κάνεις κι εσύ για αυτόν. Σκοπός είναι η απουσία του ενός να μην επηρεάσει αρνητικά την επιχείρηση.

 


Αν σε έπεισα για την αναγκαιότητα του να έχεις συνέταιρο, ας σου πω και για ποιους λόγους δεν πρέπει να έχεις:

Ασυμβατότητα: είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις συμβατό άνθρωπο, ο οποίος θα μπορέσει να ανταποκριθεί με τον τρόπο που πρέπει, κυρίως όταν οι συνθήκες (αρνητικές) το επιβάλλουν. Ούτε εσύ είσαι σε θέση να γνωρίζεις πως θα αντιδράσεις σε μία ακραία αρνητική έκβαση ή έστω σε ένα πρόβλημα που θα προκύψει στην επιχείρηση, πόσω μάλλον ο άλλος. Κι αν σκέφτεσαι ότι ένας φίλος/η θα ήταν ο καταλληλότερος, σκέψου το διπλά: είναι πιθανό και συνέταιρο να χάσεις αλλά και έναν φίλο.

Αδέξιες Δεξιότητες: για να ξέρεις ποια στοιχεία χαρακτήρα και δεξιοτήτων θα χρειαστείς από κάποιον συνέταιρο θα πρέπει πρώτα να έχεις μάθει τα δικά σου. Ξέρεις σε τι είσαι καλός και που όχι; Πού βασίζεις αυτή σου την πεποίθηση, κυρίως όταν δεν έχεις δοκιμαστεί στο επιχειρείν; Αν τυχόν κάνεις λάθος για τον εαυτό σου και για τον άλλον, έχεις καταδικάσει την επιχείρησή σας σε βέβαιη αποτυχία.

Αμφιβολία χαρακτήρα: η ακεραιότητα είναι το σημαντικότερο προσόν. Έτσι μόνο μπορείς να χτίσεις μία σχέση εμπιστοσύνης. Μπορείς με βεβαιότητα να πεις στον εαυτό σου ότι “αυτόν τον άνθρωπο τον εμπιστεύομαι σε τέτοιο βαθμό, που να μη χρειαστεί να ελέγξω τα οικονομικά, κι όμως να ξέρω ότι θα είναι εντάξει”; Αν έχεις ψήγματα αμφιβολιών για την ακεραιότητα του άλλου από την αρχή, να είσαι βέβαιος ότι η αυτοεκπληρούμενη προφητεία περιμένει να σε επιβεβαιώσει πανηγυρικά…

Μαζί και στα καλά; Αν το εγχείρημα σου πάει καλά, είσαι έτοιμος να μοιράζεσαι τις υποχρεώσεις αλλά και τα δικαιώματα; Είσαι έτοιμος να μοιράζεσαι την επιτυχία και τα κέρδη, ιδίως αν ο άλλος πιστεύεις ότι δεν κάνει την ίδια (καλή) δουλειά με εσένα; Καλή η στήριξη στην αρχή αλλά το συνέταιρο τον “κουβαλάς” και στα καλά, εκτός αν τον εξαγοράσεις στην πορεία. Αλλά και πάλι, γιατί να δώσεις λεφτά όταν θα μπορούσες εξαρχής να τα γλιτώσεις; 


Αφού λοιπόν κατέληξες μετά από ένα cost-benefit analysis ότι το να έχεις συνέταιρο είναι μονόδρομος για εσένα,